نيست در شهر نگاري كه دل ما ببرد             بختم ار يار شود رختم از اين جا ببرد

كو حريفي كش سرمست كه پيش كرمش    عاشق سوخته  دل  نام تمنا ببرد 

باغبانا ز خزان  بي خبرت  مي بينم              آه از آن روز كه بادت گل رعنا ببرد

رهزن دهر نخفته ست مشو ايمن از او         اگر امروز نبرده ست كه فردا ببرد

در خيال اين همه لعبت به هوس مي بازم     بو كه صاحب نظري نام تماشا ببرد